Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2013

Giorgos Koutepas


Δεν πιστεύω να νομίζουμε πως η αναδουλειά που έχουμε οφείλεται μόνο στην απεργία των γιατρών έτσι; και πως μόλις λήξει θα γεμίσουν τα ιατρεία και στη συνέχεια τα φαρμακεία μας από τα γνωστά χαμογελαστά πρόσωπα που θα κάνουν τζίρους...

όχι... παίρνουμε μόνο ένα πρώτο δείγμα από το τι σημαίνει συγκέντρωση της αγοράς σε λίγους μεγάλους. Με τις γιορτές μπροστά μας και τις υποχρεώσεις που σημαίνουν σε δώρα, εορταστικό τραπέζι, προσωπικές ανάγκες αλλά και ικανοποίηση των επιθυμιών που μαζεύονται ένα ολόκληρο χρόνο (ακόμα και σε ακριβά αντικείμενα όπως iphone, 3d tv, ps4 κλπ) το ελάχιστο διαθέσιμο εισόδημα που έχει μείνει από τους φόρους θα μαζευτεί στους λίγους που μπορούν πραγματικά και όχι στη θεωρία να συμμετέχουν στην πίτα... Το συνοικιακό εμπορικό κατάστημα (και μαζί του το φαρμακείο) πάνε με τη σφεντόνα της προσωπικής σχέσης να ανταγωνιστούν πυρηνικά όπλα εκστρατειών μάρκετινγκ που εκμεταλλεύονται τρυκ τιμολόγησης, διαγωνισμών, feeling και ένταξης στο εορταστικό κλίμα, ακόμα και συμμετοχής σε φιλανθρωπικές πράξεις μέσω των αγορών... Οι ηρωϊκές προσπάθειες συναδέλφων με ειδική γνώση του αντικειμένου που θέλουν να πουλήσουν (πχ καλλυντικό, μακιγιαζ, συμπλήρωμα) και κάποια κατάρτιση στις πωλήσεις είναι σταγόνες στον ωκεανό.

Κακά τα ψέμματα... σε αυτό το περιβάλλον η αντίδραση ακολουθώντας την αγορά είναι μεγάλη ανοησία. Όχι εορταστικό ωράριο αν κάνουμε όχι κόκκινο σκούφο αν φορέσουμε αλλά και αγιοβασίληδες να ντυθούμε στολίζοντας το φαρμακείο σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο και μένοντας ανοιχτοί στο φαρμακείο μας συνέχεια από την παραμονή των Χριστουγέννων μέχρι την επομένη των Φώτων δεν είναι λύση... κάθε τι που κάνει ένα συνοικιακό μικρομεσαίο κατάστημα (ή κάθε τι που νομίζει πως θα κάνει ένα μεγαλομεσαίο διευρυμένο φαρμακείο) υπάρχει μια πολυεθνική που το κάνει καλύτερα, αποδοτικότερα, αποτελεσματικότερα...

Όσο το φαρμακείο χάνει την ταυτότητά του για να γίνει άλλο ένα κατάστημα σε λίγο θα είναι άλλο ένα από τα κλειστά καταστήματα..
Λύσεις και προτάσεις;; χα χα χα χασαμεν... η μόνη πραγματική λύση θα ήταν ο κλάδος να διατηρήσει τη στοιχειώδη αυτογνωσία και να μην παρασύρεται στην εμπορευματοποίηση του φαρμακείου.. Και επειδή αυτό σήμερα είναι όνειρο θερινής νυκτός.. και επειδή οι "έξυπνοι και προοδευτικοί" θα πολλαπλασιάζονται αποφασίζοντας στο δίλημμα του φυλακισμένου να καταδώσουν αντί να συνεργαστούν το αποτέλεσμα θα είναι δεσμά για όλους...

Sorry αλλά δεν έχουν όλα τα παραμύθια καλό τέλος.. το 14 ίσως υπάρχει άλλη μια ή δύο τελευταίες ευκαιρίες αλλά μην βγει κανείς και πιστέψει πια πως θα είναι για όλους... και δεν θα προέρχονται φυσικά από μαρκετίστικα κόλπα που θα υπόσχονται νίκες σε ένα παιχνίδι επιβίωσης (και θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με καχυποψία). Ιδίως όταν καλούν να σπαταλήσεις για αυτήν την προοπτική νίκης πόρους και ρευστότητα που σπανίζουν... και ακόμα πιο σίγουρα αν υπόσχονται σωτηρία μέσω του ανταγωνισμού με τον δίπλα... λές και ο δίπλα θα κάτσει με σταυρωμένα τα χέρια και δεν θα βάλει και αυτός ένα κρεβάτι και ένα ντουζ στο φαρμακείο του να μείνει ανοιχτός...

κρατάω μια ελπίδα αν προκύψουν τελικά κινήσεις με δίκτυα, συνεταιρισμούς ή/και συνενώσεις... (όχι φυσικά σε πλαίσια που καταργούν το ιδιοκτησιακό..) αλλά εδώ που έχουμε φτάσει θα είναι για όσους θέλουν και μένουν ακόμα να μπορούν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου